نوای شاد

حرکات موزون

و

حبابهای رنگی...

و در این میان کودکی که با دستان کوچکش

حبابی را دنبال می کند

و در میان شور و هیجان

و شلوغی

در میان انبوهی از دود محو می شود...

کاش همه چیز به همین آسانی و زیبائی بود...

                                                                 سارا سُمبُلی بلا        

بر روی چمن های تازه آب خورده نشسته بود و بی اعتنا به اطراف

چشمانش را به دور دست ها سپرده بود...

در ورای چشمان سخنگو و بشاشش غمی بزرگ نهفته بود.

و

در ذهن بزرگش آرزوهای کوچک ،که نه ، بلکه بزرگش نقش می بست...

از جوانی به بچگی سفر می کرد...

موفقیت،کار ، درس ،دانشگاه، دبیرستان ، شهر ، بچگی ، خانه ، مادر...

مادر

...

مادر

...

مادر

...

شاید گره کور زندگیش مادر بود!!!

مادری که خیلی زود و برای همیشه از او دور شده بود...

دور ِ دور

و

جایگزین مادر!

که همیشه از او دوری می کرد...

.

.

.

در دل آرزو کردم

" کاش می شد مهر مادری را نصیب تمام کوچک کودکان و بزرگ کودکانِ دور از مادر کرد "...

                                                                 با آرزوی سلامتی و شادی برای تمام مادران "سارا سمبلی بلا"

 چي مي شد اگه خدا امروز وقت نداشت به ما بركت بده چرا كه ديروز ما وقت نكرديم از او تشكر كنيم .

چي مي شد اگه خدا فردا ديگه ما را  هدايت نمي كرد چون امروز اطاعتش نكرديم .

‎چي مي شد اگه خدا امروز با ما همراه نبود چرا كه امروز قادر به دركش نبوديم.

‎چي مي شد ديگه هرگز شكو فا شدن گلي را نمي ديديم چرا كه وقتي خدا بارون فرستاده بود گله كرديم .

  كرديم .‎ چي مي شد اگه خدا عشق و مراقبتش را از ما دريغ مي كرد چرا كه ما از محبت ورزيدن به ديگران دریغ

‎چي مي شد اگه خدا فردا كتاب مقدسش را از ما مي گرفت چرا كه امروز فرصت نكرديم آنرا بخوانيم .

‎چي مي شد اگه خدا در خا نه اش را مي بست چون ما در قلبهاي خود را بسته ايم.

‎چي مي شد اگه خدا امروز به حرفهايمان گوش نمي داد چون ديروز به دستوراتش خوب عمل نكرديم .

چي مي شد اگه خدا خواسته هايمان را بي پاسخ مي گذاشت چون فراموشش كرديم .

‎و چي مي شه اگه...

از اين مطالب به سادگي بگذريم ‏...

                                                     و صدای قلبت آبرویت را به تاراج می برد ،

            مهم نیست که او مال تو باشد ،

            مهم این است که فقط باشد ،

             زندگی کند ،

             لذت ببرد

            و

                                                         نفس بکشد .

                                                                                                         سارا سُمبُلی بَلا

با حال ترین پیامی که در سال ۱۳۸۴ برام اومد به شرح زیر بود که جواب های با مزه ای دریافت کردم شما هم اگر مایلید واسم نظر بدید . پیام این بود :

" امروز روز جهانی دزدی است . اگر دزد بودی اولین چیزی که از من

 می دزدیدی چی بود؟ "

و اما جوابها ..

.

.

.

.

.

بعد از گذشت ۶ روز و دریافت جواب از دزدهای عزیز، میخوام این یادداشت رو ویرایش کنم ...

:0
این همه دزد دورو برم بود و نمی دونستم!!!!!!!!!!!!!!!!!!
من نه مهربونم نه باصفام ونه شاید با صداقتم.
نه نگاهم زیباست ونه صدای زیبایی دارم.
از زرنگی و اعتماد به نفس بالایی هم برخوردار نیستم.
اسپنج بابم هم اگر هدیه نبود قابل نداشت.
غمهام هم مخفی کردم که هیچکی نبره.
بلوز هم ناقابل.
دلم بزرگه اگه گنجَتون جا داره ، ببرید.
قلبم هم یه خورده مریضه به درد کسی نمیخوره.
خودم هم...اگه ببرید پشیمون می شید...
اما من مواظب همه شما هستم که دزد هیچ کدومتون رو نبره .
آخه دوستتون دارم و دوریتون برام مشکله! ۶/۱/۱۳۸۵ 

                                                                                         سارا سُمبُلی بَلا