نگاه كن
  در لحظه اي بزرگ به ثبت رسيدي

  در لحظه اي مايل به خنده كه انگار

  گفته باشي :

سيب!!!

گاه اندیشم که شاید سنگ حق دارد ...

باز می گویم :

نه

!

!

!

کوگ تاراز در سکوت ابدی فرو رفت...                                                                          

کوگِ نازنینُم بیو زِ نو بخُون سیم    دیر بده من مال بُنگ قهقهاتَه

یادم میاد 20 آبان 1379 بود . توتوئی تازه 20 روزش بود و من بیمارِ بیمار بودم...

تبم اونقدر شدید بود که هیچ داروئی اونو پایین نمی آورد... 

همون 20 آبان دوتا آمپول کفلین به بدنم تزریق شد تا بتونم شب رو به کنسرت بزرگ بختیاری با صدای بهمن علاءالدین(مسعود بختیاری) برم،

مخصوصآ اینکه استاد عزیزم داوود عزیززاده هم جزء آهنگ سازان این گروه بود.

اون شب با همه بدی حالم ،

 سالن تربیت بدنی سازمان آب و برق خوزستان و کنسرت بزرگ مسعود بختیاری یاد و خاطره

 خوبی رو توی ذهنم به یادگار گذاشت و توتوی بیست روزه که از اول کنسرت خوابید و مزاحم مامانی نشد...

چند روز پیش که از دم گیت سازمان آب و برق می گذشتم ناخودآگاه یاد اون کنسرت بزرگ افتادم ،

از دوستم خواستم که از توی داشبورد کاست بختیاری رو که گلچین کردم و همیشه همراهم هست رو واسم بذاره توی ضبط ماشین ...

 تمام مسیر رو نوای واقعآ پر معنای موسیقی بختیاری و صدای گرم مسعود بختیاری پر کرده بود ...

آسمون ُاور ایگره وُی بخدا بارون در وَند

آرمون دیدنت وُی بخدا مِنه دلم وند

هم زِ رو اُور ایگره ووی بخدا بارون شُر شُر

ندونُم چه بُکُنُم ووی خدا با ایی دل پُر

دلم ایخا هُی دلم ایخا هُی بخدا خنده رو لبام بوو

بِرچه بِرچه نوره مه ووی بخدا منه ایی شبام بوو

 توی دلم آرزو کردم که ایکاش یکبار دیگه سعادت حضور در کنسرت ایشون رو داشته باشم...

.

.

.

امروز ظهر وقتی با صدای مَسیج به سمت موبایلم رفتم برای یک لحظه خشکم زد...

" خدا را چه شده است ! چگونه سکوت کوگ تاراز را باور کنیم ... توشمال را بگوئید که چپ بزند ... زنان ایل چرا گیس نمی برند ... مردان ایل را بگوئید.... بزرگ مرد موسیقی بختیاری " مسعود بختیاری" دار فانی را وداع گفت... "

و من با تاثر فراوان در سوگ آن بزرگ مرد، آرزوی خودم رو از دست رفته دیدم...

ندونم  سی چه چینو دلم با مو دی ساز نیاره

شو و روز تا کی ایخو سرم چینو بازی در اره

خوم برم دیه برم برم والله ایچو نواسُم

زندگونی چینو سی مو دی والله فایده نداره....

کوگ تارازه آخی دِ گوین والله چینو نناله

مو دلم آخی کم طاقته نه چی هر ساله

کوگ تارازه آخی دِ گوین والله چینو نخونه

مو دلم آخی کم طاقته جَلدی گِره بهونه

ایل بزرگ بختیاری تسلیت...

یادش جاوید و بهشت برین جایگاهش...

                                        سارا سُمبُلی بَلا                                                                                          

گروهي از فارغ التحصيلان پس از گذشت چند سال و تشكيل زندگي و رسيدن به موقعيت هاي خوب كاري و اجتماعي طبق قرار قبلي به ديدن يكي از اساتيد مجرب دانشگاه خود رفتند.

 بحث جمعي آن ها خيلي زود به گله و شكايت از استرس هاي ناشي از كار و زندگي كشيده شد.

 استاد براي پذيرايي از ميهمانان به آشپزخانه رفت و با يك قوري قهوه و تعدادي از انواع قهوه خوري هاي سراميكي، پلاستيكي و كريستال كه برخي ساده و برخي گران قيمت بودند بازگشت.

 سيني را روي ميز گذاشت و از ميهمانان خواست تا از خود پذيرايي كنند. پس از آنكه همه براي خود قهوه ريختند

 استاد گفت: اگر دقت كرده باشيد حتما متوجه شده ايد كه همگي قهوه خوري هاي گران قيمت و زيبا را برداشته ايد و آنها كه ساده و ارزان قيمت بوده اند در سيني باقي مانده اند. البته اين امر براي شما طبيعي و بديهي است.

 سرچشمه همه مشكلات و استرس هاي شما هم همين است.

 شما فقط بهترين ها را براي خود مي خواهيد. قصد اصلي همه شما نوشيدن قهوه بود اما آگاهانه قهوه خوري هاي بهتر را انتخاب كرديد و البته در اين حين به آن چه ديگران برمي داشتند نيز توجه داشتيد.

 به اين ترتيب اگر زندگي قهوه باشد،

 شغل، پول، موقعيت اجتماعي و ... همان قهوه خوري هاي متعدد هستند.

 آنها فقط ابزاري براي حفظ و نگهداري زندگي اند، اما كيفيت زندگي در آنها فرق نخواهد داشت.

 گاهي، آن قدر حواس ما متوجه قهوه خوري هاست كه اصلا طعم و مزه قهوه موجود در آن را نمي فهميم. پس دوستان من، حواستان به فنجان ها پرت نشود...

 به جاي آن                                         

 از نوشيدن قهوه خود لذت ببريد.            

سلام وبلاگم

تولد یکسالگیت مبارک

خیلی دوستت دارم ، دوستات رو هم خیلی دوست دارم،                                          

 با خیلی هاشون هم دوست شدم ، با :

 حمید، مریمی ، محمد جواد، نفیس، بهداد، سید، احسان، حسین، مانی ، فرزانه ، سما ، حامد ،

 محمد صادق ،مهران، آرش ، رضا ، عباس ، محمد ، سحر ، محمود ، افسانه ، اون چند نفر ، 

 مصطفی ، سعید و ......

                               راستی میدونی تولد تو با تولد توتوئی  توی یک روزه ؟؟؟

                                               مهدی جونم تولدت مبارک