تبليغاتX
بزرگ دنیای ِ من ِ کوچک‏
بزرگ دنیای ِ من ِ کوچک‏
" دوست واقعی کسی است که دستهای تو را بگیرد ولی قلب تو را لمس کند. "
ایرانی سنت ایرانی را جشن بگیر!

          

اين روزها مردم برگزاري جشن ها و مناسبت هاي خارجي را نشانه تجدد، تمدن و تفاخر                  مي دانند.


سفره هفت سين نمي چينند، اما در آراستن درخت كريسمس اهتمام مي ورزند!


جشن شب يلدا كه به بهانه بلند شدن روز، براي شكرگزاري از بركات و نعمات خداوندي برگزار مي شده است را نمي شناسند، اما همراه و همزمان با بيگانگان روز شكرگزاري برپا مي كنند!


همه چيز را در مورد Valentine
و فلسفه نامگذاريش مي دانند، اما حتي اسم "سپندار مذگان" به گوششان نخورده است.


چند سالي ست حوالي۲۶ بهمن ماه (14 فوريه) كه مي شود هياهو و هيجان را در خيابان ها مي بينيم.

 مغازه هاي اجناس كادوئي لوكس و فانتزي غلغله مي شود. همه جا اسم Valentine به گوش مي خورد. از هر بچه مدرسه اي كه در مورد والنتاين سوال كني مي داند كه

 "در قرن سوم ميلادي كه مطابق مي شود با اوايل امپراطوري ساساني در ايران، در روم باستان فرمانروايي بوده است بنام كلوديوس دوم .  كلوديوس عقايد عجيبي داشته است از جمله اينكه سربازي خوب خواهد جنگيد كه مجرد باشد. از اين رو ازدواج را براي سربازان امپراطوري روم قدغن مي كند

.كلوديوس به قدري بي رحم وفرمانش به اندازه اي قاطع بود كه هيچ كس جرات كمك به ازدواج سربازان را نداشت .اما كشيشي به نام والنتيوس(والنتاين )،مخفيانه عقد سربازان رومي را با دختران محبوبشان جاري مي كرد.كلوديوس دوم از اين جريان خبردار    مي شود و دستور مي دهد كه والنتاين را به زندان بيندازند.

 والنتاين    در زندان عاشق دختر زندانبان مي شود .سرانجام كشيش به جرم جاري كردن عقد عشاق،با قلبي عاشق اعدام مي شود...بنابراين او را به عنوان فدايي وشهيد راه عشق مي دانند و از آن زمان نهاد و سمبلي مي شود براي عشق!"


اما كمتر كسي است كه بداند در ايران باستان، نه چون روميان از سه قرن پس از ميلاد، كه از بيست قرن پيش از ميلاد   ، روزي موسوم به روز عشق بوده است!


جالب است بدانيد كه اين روز در تقويم جديد ايراني دقيقا مصادف است با ۲۹ بهمن، يعني تنها ۳  روز پس از والنتاين فرنگي!

 اين روز "سپندار مذگان" يا "اسفندار مذگان" نام داشته است. فلسفه بزرگداشتن اين روز به عنوان "روز عشق" به اين صورت بوده است كه

 در ايران باستان هر ماه را سي روز حساب مي كردند و علاوه بر اينكه ماه ها اسم داشتند، هريك از روزهاي ماه نيز يك نام داشتند.

 بعنوان مثال

 روز اول "روز اهورا مزدا"،

 روز دوم، روز بهمن ( سلامت، انديشه) كه نخستين صفت خداوند است،

 روز سوم ارديبهشت يعني "بهترين راستي و پاكي" كه باز از صفات خداوند است،

 روز چهارم شهريور يعني "شاهي و فرمانروايي آرماني" كه خاص خداوند است و

 روز پنجم "سپندار مذ" بوده است.

 سپندار مذ لقب ملي زمين است.

 يعني گستراننده، مقدس، فروتن. زمين نماد عشق  است چون با فروتني، تواضع و گذشت به همه عشق مي ورزد. زشت و زيبا را به يك چشم مي نگرد و همه را چون مادري در دامان پر مهر خود امان مي دهد. به همين دليل در فرهنگ باستان اسپندار مذگان را بعنوان نماد عشق مي پنداشتند.

 در هر ماه، يك بار، نام روز و ماه يكي مي شده است كه در همان روز كه نامش با نام ماه مقارن        مي شد، جشني ترتيب مي دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلا شانزدهمين روز هر ماه مهر نام داشت كه در ماه مهر، "مهرگان" لقب مي گرفت.

 همين طور روز پنجم هر ماه سپندار مذ يا اسفندار مذ نام داشت كه در ماه دوازدهم سال كه آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشني با همين عنوان مي گرفتند.


سپندار مذگان جشن زمين و گرامي داشت عشق   است كه هر دو در كنار هم معنا پيدا مي كردند. در اين روز زنان به شوهران خود با محبت هديه  مي دادند. مردان نيز زنان و دختران را  بر تخت شاهي نشانده، به آنها هديه داده و از آنها اطاعت   مي كردند.                  


ملت ايران از جمله ملت هايي است كه زندگي اش با جشن و شادماني پيوند فراواني داشته است، به مناسبت هاي گوناگون جشن مي گرفتند و با سرور و شادماني روزگار مي گذرانده اند. اين جشن ها نشان دهنده فرهنگ، نحوه زندگي، خلق و خوي، فلسفه حيات و كلا جهان بيني ايرانيان باستان است. از آنجايي كه ما با فرهنگ باستاني خود ناآشناييم شكوه و زيبايي اين فرهنگ با ما بيگانه شده است. نقطه مقابل ملت ما آمريكاييها هستند كه به خود جهان بيني دچار مي باشند. آنها دنيا را تنها از ديدگاه و زاويه خاص خود نگاه مي كنند. مردماني كه چنين ديدگاهي دارند، متوجه نمي شوند كه ملت هاي ديگر شيوه هاي زندگي و فرهنگ هاي متفاوتي دارند. آمريكاييها بشدت قوم پرستند و خود را محور جهان مي دانند. آنها بر اين باورند كه عادات، رسوم و ارزش هاي فرهنگي شان برتر از سايرين است. اين موضوع در بررسي عملكرد آنان بخوبي مشهود است. بعنوان مثال در حالي كه اين روزها مردم كشورهاي مختلف جهان معمولا به سه، چهار زبان مسلط مي باشند، آمريكاييها تقريبا تنها به يك زبان حرف مي زنند. همچنين مصرانه در پي اشاعه دادن جشن ها و سنت هاي خاص فرهنگ خود هستند.
"اطلاع داشتن از فرهنگ هاي ساير ملل" و "مرعوب شدن در برابر آن فرهنگ ها" دو مقوله كاملا جداست.با مرعوب شدن در برابر فرهنگ و آداب و رسوم ديگران، بي اينكه ريشه در خاك، در فرهنگ و تاريخ ما داشته باشد، اگر هم به جايي برسيم، جايي ست كه ديگران پيش از ما رسيده اند و جا خوش كرده اند!
براي اينكه ملتي در تفكر عقيم شود، بايد هويت فرهنگي تاريخي را از او گرفت.               فرهنگ مهم ترين عامل در حيات، رشد، بالندگي يا نابودي ملت ها است. هويت هر ملتي در تاريخ آن ملت نهاده شده است. اقوامي كه در تاريخ از جايگاه شامخي برخوردارند، كساني هستند كه توانسته اند به شيوه مؤثرتري خود، فرهنگ و اسطوره هاي باستاني خود را معرفي كنند و حيات خود را تا ارتفاع يك افسانه بالا برند. آنچه براي معاصرين و آيندگان حائز اهميت است، عدد افراد يك ملت و تعداد سربازاني كه در جنگ كشته شده اند نيست؛ بلكه ارزشي است كه آن ملت در زرادخانه فرهنگي بشريت دارد.
شايد هنوز دير نشده باشد كه روز عشق را از ۲۶بهمن (
Valentine) به  ۲۹بهمن           (سپندار مذگان ايرانيان باستان) منتقل كنيم.
                                                                                          ( منبع zendehrood.com )

                                                                                                       http://www.ali2k.com/roozeshg.htm

|+| نوشته شده توسط سارایی در یکشنبه بیست و نهم بهمن 1385 ساعت 3:12 |

تنگنا

 

"چه تنگناي سختي است!


يک انسان يا بايد بماند يا برود.


و اين هر دو،


اکنون برايم از معني تهي شده‌است


و دريغ که راه سومي هم نيست!"


                                                                                             دکتر شريعتي

|+| نوشته شده توسط سارایی در چهارشنبه هجدهم بهمن 1385 ساعت 9:30 |

برای روز تولدم

                                                                                                                                                         دختر ماه بهمن

دیشب با مامانی و مریمی تصمیم گرفتیم بریم توی بیابون !!!! اطراف دور بخوریم .

میگم بیابون !  آخه نیست که اطراف ما همه آدما با کلاسن               ، بنابر این به خودشون نمی بینن که قانون و مقررات رو در هیچ زمینه ای رعایت کنن ، بنابراین لفظ بیابون به دلیل

بی قانون بودن ، بهترین لفظ برای محله باصفای ماست!

 

توی راه کلی خندیدیم   ... و سر پیچ میدون پارک کردیم !!! ۴ کُنتاکت و زدیم و مریمی رو فرستادیم بستنی بخره .

 

وقتی برگشت فقط یک کلمه گفت : " یخ زدم " !!!

 

من هم یخورده براش توضیح دادم :  

این سیکلونی که الان روی شهر نازه مارو گرفته ، منشاپیدایشش روی دریای مدیترانه هست و از سمت خاورمیانه به سمت ایران هدایت میشه.

این سیکلون در اواخر زمستان بر روی سوریه مستقر میشه و بعد از گذشتن از روی عراق و عربستان به طرف شمال خلیج فارس حرکت میکنه و چون از روی بیابانهای خشک عراق و عربستان میگذره به جای بارش گرد و غبار و سرما میاره !...

 

دیدم مثل همیشه " هیچی نَوَفهمه"   گفتم بستنی تو بخور!!!

یه دفعه مامان غصه اش شد!  گفتم چیه مادری؟

گفت : ترشید این مریمی    ! چیکارش کنیم!!!

 کلی دوباره حالم گرفت و به یاد خواهر کوچولوم افتادم!  

دختر خوبیه  ،  اگه یکدندگی   و لجبازی    و کُند ذهنیشو  کنار بذاریم جدا از اینکه

 * آشپزی بلد نیست !!!

                                                    یه دختر ایده آله !  

( البته الان ۱۴-۱۵  ساله که داره درس میخونه و هنوز یه نیمچه اوسا هم نشده ! حتی نمیشه اون با عبدالخضیر " برج ! ساز معروف محل" مقایسه کرد)!!!

 

خواستگار هم زیاااااااااااااااااااااااااااااد داشته !

 

 طفلک از دل پسر همسایه ها             و پسر عموها         

و لنگه کفش هایی که از ما گُم شد!!!!

 

خلاصه برای اینکه مامان غصه نخوره و بستنی بخوره ، گفتم نگرانش نباش ...

 ۲سالی رو که میخواد بره شرق  درس بخونه یه فرجی میشه ! " شما هم دعا کنید "

 

باز هم خلاصه ،

مشغول بستنی خوردن شدیم و خنده شروع شد !  هر کی رد میشد یه نیش ترمز میزد ببینه یه ماشین با ۴ کُنتاکت روشن وسط میدون چشه ؟ و میدید 3تا خانوم باوقار اون تو دارن بستنی میخورن ... راهشو میگرفت و میرفت !

 

یه دفعه ای به مامان گفتم : کاااااش ۱۰ تا   دختر داشتی!!! .....

و یاد ادامه داستان تولدم افتادم که نصفش رو پارسال براتون تعریف کردم ، تا اونجا که نی نی توی بیمارستان کنار مامانش خوابید....

 

                      سارایی

 

وقتی نی نی اینا ( که من و مامان بابام باشیم) از بیمارستان اومدن خونه ،

                                      استقبال گرمی ازشون شد!!!       

                                                  

             

 

عمه ام گریه کنان رفت توی اتاق و درو بست که چرا من دختر شدم!!!

 

خواهرم عروسکش رو به اسم میکائیل بغل کرد و جیغ و گریه که من دیگه عمه نمیشم!!!

 

و خلاصه....

 

تنها کسی که قربونش برم از من خوب استقبال کرد بابا بزرگ جونم بود که برام سر کتاب باز کرد و طالع خوب منو رقم زد ....

و مادر بزرگم که اسم عمه اش رو روی من گذاشت ،

             خودمونیم عجب سلیقه ای و عجب اسمی !

 ( لفظ عمه کلمه مقدسی است که در این پاراگراف به کررات تکرار شده است .)

 

بماند که بعد پامو کردن توی ظرف عسل و نتیجه اش این شد که ۳  سال بعد داداشم بدنیا

 اومد...!!!

.

.

.

این قصه سر دراز دارد!!!!

مهم اینه که هستم و امروز تولدمه و خیلی هارو دارم که به من میگن :

 

                                    " تولدت مبارک"

 

               تَفَلُدم مبالَک.

                             

 

 این هم یه فلش قشنگه که آقااحسان لطف کرده و واسم درست کرده ، حتمآ و به اجبار دانلود کنید .

                                       

                                    http://radweb.ir/I_see_you_everywhere.zip 

                                           

 

این نقاشی رو هم بزرگ استاد پرورش میگو ، استاد گرانقدر مهدی ، واسم کشیده ، مِلسی.

                                          http://i18.tinypic.com/4834gpg.jpg  

      اووس مِیتی نقاش.

                                                                        دوستتون دارم . سارا سُمبُلی بَلا

 

|+| نوشته شده توسط سارایی در پنجشنبه دوازدهم بهمن 1385 ساعت 21:0 |

با خیال راحت می نویسم!

سلام و صد سلاااااااااااااااام  

 

بلاخره تمام شد ! 

 

نمیدونم ما با این درسخوندنامون!!!!!!!!!!!می خوایم آخرش واسه خودمون و ایرانمون چیکار کنیم؟؟؟؟

واحدهای درسی این ترم هم گذشت و تمام شد ....

از روز شنبه دوباره روز از نو ... انتخاب واحد و ....

دلم حسابی واسه همه تنگولیـــــــــــــــــــده ... عصر که از امتحان برگشتم به دوستام گفتم : تا صبح اُنلاینم!

غافل از اینکه این دو هفته امتحان حسابی رمقم رو کشیده !!!!

وقتی رسیدم خونه گیج و با فشار زیر صفر اُفقی شدم  !!!  

الان هم که اینجام !

کارنامه ام این ترم مثل بچه کلاس اولی هاست !!!! 

 

۲۰===> ژئومورفولوژی ایران

۲۰===> آب و هوای ایران

۱۷===> تاریخ علم جغرافیا

۲۰===>متون تخصصی جغرافیا به زبان انگلیسی

۱۹.۷۵===>جغرافیای شهری ایران (Max)

۲۰===>جغرافیای اقتصادی صنعت

۱۸===>کاربرد عکسهای هوایی و ماهواره ای (باور کنید ۲۰ می گرفتم) (Max)

۱۸===>جغرافیای جمعیت ایران (Max)

 ؟===>معارف۱ ( اعلام شد ۱۸ شدم !!!!!!!!!!!!!)

 ۱۹.۵===>متون اسلامی (Max)

 ؟===>معرف قرآن کریم ( اعلام شد ۱۷ شدم )

 

چیه ؟؟؟؟ خنده داره؟؟؟؟ نیگا داره ؟؟؟؟ قورباغه چندتا پا داره ؟؟؟

تازه صبح دوستام میگفتن : چرا 19.75 بهت دادن !!!! اینم یه جورشه دیگه !

 

البته نمره های درخشانی از گروه معارف دارم که هنوز اعلام نشده!!!!   

پای برگه امتحان معارف با خدا درد دل کردم و نوشتم :

" خدایا ، چرا اینقدر راههای شناخت تو رو سخت کردند!!!! " 

 

البته میدونیم که راههای رسیدن به خدا زیاده و به اندازه همه مردم روی کره زمین راه برای رسیدن به خدا هست!

 

این درس رو که نمره 17 گرفتم خواستم حذف کنم !

 چون شب قبل از امتحان گلوم شده بود قده کدوی قلقله زن   و یه تبخال هم به اندازه گردو روی لبم در اومده بود !!! ولی باز هم خوبه که حذف نکردم !!!  

.

.

.

جا داره اینجا تشکر ویژه کنم از همه دوستانی که به نحوی منو تنها نذاشتن ، و  هر روز انرژی مثبت فرستادن... 

 

تشکر ویژه از مراقب امتحان معارف ، خیلی با مرام بود    ، ولی متاسفانه هیچ کس جواب سوال هارو نمیدونست!

 

تشکر ویژه از دانشجویان رشته ... گروه .... که با چشمهاشون هوای برگه ما رو داشتن ! 

 

تشکر ویژه از آقای دکتر .... بابت تجویز 4 تا هیدروکورتیزون و 2 تا آمپی سیلین که در دو وعده نوش جان کردم و هنوز جوووون پیدا نکردم !   

 

تشکر ویژه از ویتامین های گروه "ب" و "ث" که در همه حال منو یاری دادن !  

 

و ویژه ترین تشکر از

مامان گُلی    ، بابا حمید     ، مریمی    و داش مهدی    که از طریق اس ام اس هُمیو پَتی انجام میداد !

 و توتویی خودم   که الان با خیال راحت خوابیده چون مامانیش بیکار شده و امشب براش قصه خونده!

 همه تونو دوووووووووسی ی ی ی ی ی ی ی ی  ی دااااااااااااااااااارم...  

 

                                                                                       سارا سُمبُلی بَلا       

|+| نوشته شده توسط سارایی در یکشنبه هشتم بهمن 1385 ساعت 23:56 |

عاشورا
عاشورا

                           توئي آن غرق به خوني ، که بزرگ شهدائي                                                 

                                     تو عزيز دل زهرا ، تو حسين  خون خدائي
 

|+| نوشته شده توسط سارایی در شنبه هفتم بهمن 1385 ساعت 1:43 |


بزرگ دنیای ِ من ِ کوچک‏
<