تبليغاتX
بزرگ دنیای ِ من ِ کوچک‏
بزرگ دنیای ِ من ِ کوچک‏
" دوست واقعی کسی است که دستهای تو را بگیرد ولی قلب تو را لمس کند. "
انصراف

پروردگار محترم


احتراما، نظر به اينكه طي بررسي هاي به عمل آمده توسط اينجانب، علي رغم تمام
نعمات و افاضات حضرتعالي در مراحل مختلف زندگي به اين حقير، به جايي نرسيده و موجبات شرمساري نسل بشريت  را فراهم آورده ام. متني است پيرو تبصره سوم بند اول قرارداد آفرينش، مورخ 1/1/1 منعقده فيمابين ابرجد اينجانب - مشهور به آدم - و حضرتعالي، استفاي اين حقير را از مقام انسانيت بپذيريد.


بديهي است من بعد اينجانب هيچ گونه مسئوليتي در قبال
انساني بودن رفتار و گفتار خويش را نخواهم پذيرفت.

 مستدعي است در صورت نياز به اخذ حيات، لطفا مراتب را هرچه سريعتر به اطلاع حضرت عزرائيل برسانيد.

 

|+| نوشته شده توسط سارایی در یکشنبه بیست و دوم مهر 1386 ساعت 2:6 |

روز جهانی کودک

 يادتونه بچه بوديم   ،  همش از بابا مامانامون مي پرسيديم: مامان من کي بزرگ مي شم ؟ بابا من کي قدِ تو مي شم؟     

 

وجدانآ چند بار يواشکي دور از چشم مامان بابا ، کفشاشونو پوشيديد؟   

 واااااااا ي من که خيلي... يادمه مامانم يک جفت صندل بلند داشت ، همش اونا رو پام مي کردم ، چند وقت پيش که سراغشونو گرفتم ، مامان گفت:از ترس اينکه پاتون نشکنه ، همونموقع گذاشتم دمِ در!

 

آخ که وقتي کوچيک بودم چقدر صندل تق تقي دوست داشتم       !!!!! يکبار هم باهاشون رفتم مدرسه که همچين ناظممون ( خانم رجبي) حالمو گرفت! آخه يعني اون نميدونست بچه ها دوست دارن بزرگ بشن؟؟؟  

 

حالا که بزرگ شديم همه مون واسه خودمون خانم شديم ، آقا شديم ... دلمون مي خواد يک روز بچه بشيم...  من که خيلي دلم مي خواد برگردم به اون موقع ، شما چي؟؟؟

 

حالا هر وقت توتويِ کوچولوم مي پرسه:مامان من کي قدِ بابام مي شم ؟ مي گم:خيلي زود!!!! 

و تويِ دلم ميگم:عجب چرخۀ باحالي... بزرگترا دوست دارن بچه بشن و کوچيک ترا....

 

من چند روز پيش به يه موضوع جالبتر هم برخورد کردم ،

 به يه دوست گفتم:اين آدرسِ وب لاگِ کوچيکِ منه ، دوست دارم نظرتو بدونم . خوند و گفت:" وب لاگت کوچيک نيست، نويسنده اش کوچيکه!   

 

 اولش بهم برخورد ولي بعد با اعتماد به نفسِ کامل بهش گفتم   : " خدا اين موهبت رو به مامانا داده تا پا به پايِ بچه هاشون يه بار ديگه کوچيک بشن ، راه رفتن رو ياد بدن و واسه خودشون يادآور بشن،

 مهد کودک برن ، دبستان ، .... ، و باز بزرگ بشن . من که از خدا به خاطرِ اين نعمت متشکرم 

 

               

 

                                                                                                                                                                                                     

و اما   " کودکان ما حق دارند:

 

  در خانه اي امن زندگي کنند  .  

 

  در کنار پدر و مادر خود زندگي کنند .  

 

  از عدالت اجتماعي برخوردار باشند. 

 

  از آموزش لذت ببرند. 

 

  بازي کنند.   

  با آداب و سنن و ارزشهاي کشور آشنا شوند.

 

  فعاليت فرهنگي و هنري داشته باشند. 

 

  از عشق و محبت بزرگتر ها برخوردار باشند.      

 

  در محيطي پاکيزه و سالم زندگي کنند. 

 

  در فضاي سرشار از صلح و دوستي زندگي کنند. 

 

  در برابر اشتباهاتي که مي کنند با روش هاي نا مناسب تنبيه مواجه نشوند.       

 

  از تغذيه مناسب ، مراقبت هاي بهداشتي و تسهيلات ايمن سازي برخوردار باشند.

 

  در برابر هر نوع دخالت و بي حرمتي در امور خصوصي و خانوادگي محافظت شوند.

 

  از پذيرش و انجام کارهاي سخت و طاقت فرسا خودداري کنند. 

                                                         تلخيص از مفاد پيمان جهاني حقوق کودکان

                                                        صندوق کودکان سازمان ملل متحد ( يونيسف)

 

...

 

 البته نميدونم زمان بچگي ما اين آقا و يا خانم يونيسف! کجا بود...

 ما که بچگيمون توي جنگ گذشت... نوجوونيمون توي محروميتهاي بعد از جنگ گذشت...

حالا هم که جوونيم...

 

 چون نيابد حال پخته هيچ خام

                 پس سخن کوتاه بايد...       

                     

                                              روز جهاني کودک مبارک 

 

                                                                                         سارا سُمبُلی بَلا   

۱۳۸۵/۰۷/۱۶                 

     

|+| نوشته شده توسط سارایی در دوشنبه شانزدهم مهر 1386 ساعت 14:18 |

شب قدر

            

                             

     شهر الرمضان الذی انزل الکتاب...

          

 

خدايا !

سنگين آمده ام و با کوله باري از گناه، سبک بازم گردان !

 

خدايا !

سبک آمده ام و با دستهايي تهي،  سنگين بازم گردان !

 

خدايا !

همه عشقها جاده هاي منتهي به توست .موانع را از پيش پاي وصال بردار !

 

اي خداي مجيب !

کدام دوست هر گاه بخواهيم حاضر است ؟!

 کدام محبوب هر گاه که بخواهيم پاسخگوست ؟!...

 

اگر تو هيچ نگفته بودي جز همين کلام که : اجيب دعوه الداع اذا ذعان ( هر گاه مرا بخوانند پاسخ مي گويم ).براي آتش زدن به جان عاشقانت کفايت ميکرد . تو عين اجابتي به ما خواندن بياموز !

 

اي خداي رمضان !

ميهماني تو دعوت به نخوردن و نخواستن است . دعوت به پرهيز و ستيز است .

 همچنانکه دوست داشتنت دعوت به پذيرش ابتلا و بلا . به ما تفهيم کن که تو جهان را چگونه نگاه ميکني ؟

 

اي خداي شب قدر !

شب قدر بي ترديد مجراي نزول برکات توست . ظرف وجودمان را براي پذيرش برکاتت وسعت بخش !

 

خدايا !

کاري بکن که دل قرار بگيرد !

                                                                            آمين يا رب العالمين !

 

|+| نوشته شده توسط سارایی در دوشنبه نهم مهر 1386 ساعت 0:0 |

به بهانه مهر

 

نمیدونم چرا امسال بوی مهر رو حس نکردم!!!!!!!!!!!!

 

میدونستم مهر شروع شده ،

 چون توتویی خیلی ذوق و شوق داشت برای مدرسه رفتن!

 

 

                         توتویی 1 مهر 1386

 

                  

 

و من کلافه تر از همیشه با این همه کااااااااااااااااااار!

 

هوا یخورده خنک شده ولی بوی پاییز هنوز نیومده!      

 

 فقط نمیدونم چرا وقتی دمای اهواز رو الان ۴۵ درجه اعلام میکنند با ۴۵ درجه توی تابستون اینقدر تفاوت داره !!!!!!!!!!!

 

هیچ اثری از سیب های زرد و خوشمزه پاییزی نیست و هنوز هلو و شلیل توی میوه فروشی خودنمایی میکنن!

 

فکر نکنید من سیب دوست دارم هاااااا! نه! ترجیح میدم همیشه از این شلیل سبزای کوچولو که خیلی دوست دارم  بخورم ولی پاییز بیاد !

 

توتویی رو که بردم مدرسه ، خیلی بغض داشتم  نه برای اون که تازه پا توی مسیر گذاشته و بقول خودش عجله داره تا سریعتر پروفسور بشه !

  

 بلکه برای خودم !  کاش الان 7 سالم بود!!!!!!!!!!!!!

 

یه چیز جالب ! معلم کلاس اول من با معلم کلاس اول توتویی همنام هستن !!!!!!!!!!

 

اما من و توتویی خیلی باهم فرق داریم ! اون آرومه  ،    و من وقتی  همسن اون بودم چشم و چال همه رو در می آوردم !

اون حرف گوش میده و من........

 

بگذریم....

 

هرچند میگم هنوز پاییز نیومده ولی دوست دارم تکرار کنم...

 

پاییزه ، پاییزه

برگ از درخت می ریزه

هوا شده کمی سرد

زمین پر از برگ زرد

ابرسیاه و ....

 

 

در زبان پارسی باستان ، مهر به معنای دوستی بوده ، پس میتونیم توی این ماه یکبار دیگه دوستی هامونو  تجدید کنیم.

دوست بداریم و کاری کنیم که دوستمون بدارن!

 

 

                                              

 

پس زود باشید ! تنبلی رو بذاریم کنار! چشم بهم بزنیم مهر تمام شده ...

 اونوقت میخواید چیکار کنید....

 

 

                                                                                              سارا سُمبُلی بَلا

 

|+| نوشته شده توسط سارایی در یکشنبه یکم مهر 1386 ساعت 14:32 |


بزرگ دنیای ِ من ِ کوچک‏
<