هرکسی سهم خودش را طلبید.

سهم هر کس که رسید، داغ تر از دل ما بود !

ولی نوبت من که رسید ،

سهم من یخ زده بود !

سهم من چیست مگر یک پاسخ ،

پاسخ یک حسرت ،

سهم من کوچک بود ، قد انگشتانم ،

عمق آن وسعت  داشت ، وسعتی تا ته دلتنگی ها ،

شاید از وسعت آن بود

که

بی پاسخ

ماند

.

.

. 

خدایا تو را قسم به برکت گندم زار،

من را در این سال به گونه ای بساز ،

شکل بده و بتراش،

تا برای صلح بکوشم.

هر کجا نفرت است ، عشق باشم.

هر کجا کینه است ، عفو باشم.

هر کجا یأس است ، امیــد شوم.

و هر کجا غم است ، شادی شوم.

یعنی ممکنه !!!!

امسال می خواهم همه رو ببخشم و از ته دل به تمامی موجودات عشق بورزم.

خدایا عاشقت هستم ، من را دوست بدار.

" نوروز خجسته "

" یقینآ نمی خواستم خودمو بندازم توی آب!!! "