| تبليغات | X |
 ســـــپیدی از سپیــــــــده وام کردند ، زشــب ،ظلمت در آن ادغـام کردند ، فلـق سرخی بر این مجموعه افزود ، سپس او را به ســــــــارا نام کردند... من هم مثل همه بچه ها یه جائی بدنیا اومدم به اسم " زایشگاه" خاطره روز تولدم هم توی آرشیو بهمن 84 و بهمن 85 هست! بدون که با افتخار میگم: سر سختی ام را از سلسله جبال زاگرس، روح پاکم را از رود کارون، سر سبزی ام را از دشت های شیمبار، و خوی گرمم را از آفتاب همیشه تابان خوزستان گرفته ام. ایرانیم. عاشق ایرانم. ایران را دوست دارم. برای آبادیش تلاش می کنم.
پست الکترونیک آرشیو مطالب آرشیو مطالب
آذر 1388
آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 آبان 1384 جستجو
پیوندها
بی مهتاب شب (محسنی)
کاشکی.....!!!!! (مریمی) آدمی، یواشکی ولی...(مهدی) سارایی بیابان بارانی (محمدجوادی) یاس کبودوحشی(یاسی و محمدی) گروه تئاتر زهور (سیدی) خزان در آینه (احسانی) کاغذ بی خط (حسینی) خاطرات مانی مرموز (مانیی) سید محمد خاتمی من،تو و گروه جغرافیای شهری اهواز تاريخ و فرهنگ ايران (مهرانی) عرفان، آزادی، برابری (رضایی) سینما پارادیسو ( abseee) انجمن حمایت از بیماران تالاسمی مازندران (امیدی) بهترین سایت ها و مقالات نجوای قلم (علی) خرمردرند :: قالب ساز :: پیوندهای روزانه
آمار وبلاگ
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها: RSS
|
بزرگ دنیای ِ من ِ کوچک
" دوست واقعی کسی است که دستهای تو را بگیرد ولی قلب تو را لمس کند. " عشق...
به خانه مي رفت با كيف و با كلاهي كه بر هوا بود چيزي دزديدي ؟ مادرش پرسيد ، دعوا كردي باز؟ پدرش گفت ، و برادرش كيفش را زير و رو مي كرد به دنبال آن چيز كه در دل پنهان كرده بود... تنها مادربزرگش ديد گل سرخي را در دست فشرده كتاب هندسه اش و خنديده بود.... "مرحوم حسین پناهی"
|+| نوشته شده توسط سارایی در پنجشنبه سی ام آبان 1387 ساعت 21:14
28/08/85
|+| نوشته شده توسط سارایی در سه شنبه بیست و هشتم آبان 1387 ساعت 12:9
وایسا دنیا ، من میخوام پیاده شم...
من از امروز تصمیم گرفتم آدم بدی بشم...
مسلمونی باشه واسه همه اونایی که مسلمونن مسلمونایی که -دروغ نمی گن! - حق خواهر و برادر دینی شون رو نمیخورن! -دورویی توی ذاتشون نیست! - ضوابط رو بر روابط ترجیح میدن! - چشم به ناموس مردم ندارن! -مالشون حلاله حلاله! -نماز روزه شون اصلآ ریا نیست! - سیاهی روی پیشونیشون جای سجده های نماز شبشونه! -و مسلمونن!!!!!!! چون من از امروز میخوام : -دروغ بگم! - حق خواهر و برادر دینی مو بخورم! -دورویی توی ذاتم بیاد! - ضوابط رو بر روابط ترجیح بدم! - چشم به ناموس مردم ...! (این یکی ازم بر نمیاد) -مالم مهم نیست حلاله حلال باشه! -نماز روزه ام....! - سیاهی روی پیشونی....! -و مسلمون... اصلآ میدونید چیه: دنیا به تلافی ! چی ؟؟؟ دنیا به تلافی ! چی ؟؟؟ دنیا به تلافی ! چی ؟؟؟ دنیا به تلافی ! چی ؟؟؟ دنیا به تلافی ! چی ؟؟؟ دنیا به تلافی ! چی ؟؟؟ دنیا به تلافی ! چی ؟؟؟ دنیا به تلافی ! چی ؟؟؟ دنیا به تلافی ! چی ؟؟؟ دنیا به تلافی ! چی ؟؟؟ دنیا به تلافی ! چی ؟؟؟ دنیا به تلافی ! چی ؟؟؟ دنیا به تلافی ! چی ؟؟؟ دنیا به تلافی ! چی ؟؟؟ دنیا به تلافی ! چی ؟؟؟ د ن ی ا ب ه ت ل ا ف ی ! ! !
|+| نوشته شده توسط سارایی در یکشنبه نوزدهم آبان 1387 ساعت 14:56
...
هیچ کس اشکی برای ما نریخت ...
هر که با ما بود از ما می گریخت ... چند روزی ست حالم دیدنیست... حال من از این و آن پرسیدنیست...
کم که نه، هر روز کم کم میخورم عشق می ورزم، عذابم می دهند گاه بر حافظ تفاءل می زنم... حافظ دیوانه فالم را گرفت... یک غزل آمد که حالم را گرفت:
... ما زیاران چشم یاری داشتیم
... خود غلط بود آنچه می پنداشتیم .....................
|+| نوشته شده توسط سارایی در دوشنبه ششم آبان 1387 ساعت 3:20
باران که می آید همه عاشق می شوند...
شادی فراوان برایتان در اولین بارش باران پاییزی ...
... روی آن شیشه تب دار تورا هاااا کردم ، اسم زیبای تورا در نفسم جا کردم ، شیشه بدجوری دلش ابری و بارانی شد ، شیشه را یک شبه تبدیل به دریا کردم ، با سرانگشت کشیدم به دلش عکس تورا ، عکس زیبای تورا سیر تماشا کردم...
|+| نوشته شده توسط سارایی در شنبه چهارم آبان 1387 ساعت 14:11
یاد گرفتم که :
1. با احمق بحث نکنم و بگذارم در دنیای احمقانه خویش خوشبخت زندگی کند. 2. با وقیح جدل نکنم چون چیزی برای از دست دادن ندارد و روحم را تباه می کند . 3. از حسود دوری کنم چون حتی اگر دنیا را هم به او تقدیم کنم باز هم از من بیزار خواهد بود . 4. تنهایی را به بودن در جمعی که به آن تعلق ندارم ترجیح دهم...
|+| نوشته شده توسط سارایی در چهارشنبه یکم آبان 1387 ساعت 15:5
|
